Dijital diş hekimliği son zamanlarda oldukça ilerleme kaydeden bir dal. Kendini kanıtlamış klasik yöntemler hala geçerli olsa da ilerleyen teknolojiyle hem klinikte hem de laboratuvarda her geçen gün daha fazla rol almaktadır. Dijital ölçü konsepti 1973 yılında Lyon Fransa’da Dr. Duret’in “Empreinte Optique-Optik Ölçüler” adlı teziyle gündeme geldi. Dr. Mörmann ve Dr. Brandestini dişhekimliğinde ilk CAD/CAM (Bilgisayar destekli tasarım/Bilgisayar destekli üretim) sistemini geliştirmişlerdir.1985 yılında CEREC prototipi ile ilk dijital ölçü ve üretim gerçekleşmiştir. İlk versiyonlarda çok sayıda fotoğraflar çekilerek 3 boyutlu görüntü oluşturulurken günümüzde LED veya lazer ışınlarının optik taraması veya video kayıtları ile görüntü oluşturulmaktadır. Güncel tarayıcılarla hata payı da oldukça düşürülmüş olup daha uyumlu restorasyonlar üretilebilecek hale gelmiştir. Ancak tüm arkı içeren restorasyonlar veya tüm arka yayılmış çok sayıda implantlar gibi hataların görülme olasılığı daha fazla olan senaryolarda alınacak yollar olsa da ağız dışından ölçüm yapabilen dental fotogrametri ile daha tutarlı ölçüler alınabilmektedir. Literatüre bakıldığında özellikle modellerde yapılan çalışmalarda çok yüksek hassasiyetler elde edilebilmektedir. Ancak ağız içinde tükrük, nem, kanama gibi faktörler nedeniyle tarama hassasiyetinde kayıplar olmaktadır.
Benzer şekilde üretim kısmında da 5 aksta kazıma yaparak çok çeşitli restorasyonların üretimini yapabilecek şekilde gelişmiştir. Özellikle laboratuvar çalışmalarında kullanılan farklı malzemelerden ve ısı değişimlerinden kaynaklanan kümülatif hatalar elimine edilmektedir. Ayrıca model eldesi, restorasyonun modelinin hazırlanması, döküm, tesviye gibi çok sayıdaki aşamalar azaltılarak hata olasılığı da düşürülmektedir. Model alınan dijital ölçü ile bilgisayarda oluşturulur, restorasyonların tasarımı da ekranda yapılır. Klinik aşamada ölçü maddeleri ile konvansiyonel ölçüler alıp onların dijitale aktarılması ile de dijital diş hekimliğine geçiş mümkündür.
Üretim kısmında ise kazıma yöntemi ile zirkonyum veya diğer porselen sistemleri ile restorasyonlar, titanyum barlar; lazerle tabakalı ilave yöntemi ile metal altyapılar üretilmektedir.
Bunun yanı sıra implant parçaları da tasarlanarak kişisel dayanaklar da tasarlanabilir. Prefabrik parçalar ile restore edilemeyecek pozisyon veya açılarda olan implantlar restore edilebilmektedir. Dişeti yüksekliği, karşıt çeneyle olan mesafeye göre biyolojik olarak daha uygun tasarımlar yapılabilmektedir. Gene implant sistemleri tarafından üretilmiş olan bu parçalar kazınarak implantla uyum sorunu olmadan güvenle kullanılabilirler.
3 boyutlu yazıcıların yaygınlaşması diş hekimliğine de etki etmiştir. Dijital modellerin somut halleri, geçici dişler, akrilik dişler, plaklar 3 boyutlu yazıcıyla farklı reçineler kullanılarak da üretilmeye başlanmıştır. Bu farklı reçinelerin mekanik özelliklerine göre farklı tasarımlar da yapmak mümkün olmaktadır. Daha yeni bir alan olması dolayısıyla çok fazla yeni gelişmelere açık bir alan olarak değerlendirilebilir.
